Ostatnie 5 dni zgłoszeń do Festiwalu Młodych Teatrów OFMAT

ofmat-2

Wtajemniczenie 3

Spotkajmy się w tłumie

 

Tłum, anonimowy  tłum ludzi, mijanych w pośpiechu, spotykanych w marketach, środkach komunikacji, metrach, w teatrach, muzeach, imprezach masowych,….. „wirtualny  tłum” mierzony  „liczbą lajków, poślubień, zaczepek, zdjęć, wydarzeń.

 

W tym roku pragniemy postawić przed uczestnikami i widzami zagadnienie: spotkania

w tłumie. Naszym celem jest podkreślenie rangi realnego spotkania opartego na fizycznej obecności i uważnej komunikacji z drugim człowiekiem.

Wszechobecności portali społecznościowych  służy co prawda  integracji młodych ludzi, która czasem zachodzi kosztem realnego wyjścia z domu i szukania kontaktu z drugim człowiekiem.

Doceniając znacznie i możliwości, które daje Internet, chcemy podkreślić, że kontakt, uścisk dłoni i rozmowa w cztery oczy również posiada niezastąpioną siłę i moc oddziaływania.

W tym aspekcie kultura i sztuka a zwłaszcza teatr  posiadają nadal monopol stwarzania warunków do tworzenia więzi, wspólnoty, tak niezbędnych do prawidłowego funkcjonowaniu w świecie.

TEATR  jako sztuka jest nierozerwalnie związany ze zjawiskiem spotkania, bez którego nie spełnia się akt  teatru.

„Spotkajmy się w tłumie” jest grą słowną, sygnalizującą pewną trudność, którą trzeba przezwyciężyć, aby do spotkania doszło.

W skomercjalizowanym świecie i materialnym podejściu do życia właśnie teatr może być szczególną „przestrzenią dla swobodnego wypowiedzenia siebie, wskazania na to, co nas nurtuje, bulwersuje ”

Nie jest prosto, ale warto dążyć ku temu i kształtować tę potrzebę w uczestnikach i widzach.

W odczuciu organizatorów ogromne znacznie ma spotkanie i wyjście ku drugiemu człowiekowi, dając szansę na rozwój i kształtowanie wrażliwości poprzez aktywne uczestnictwa w kulturze i sztuce.

Pojęcie „tłumu” dotyczy zarówno anonimowego tłumu ludzi mijanych w pośpiechu, spotykanych w marketach, środkach komunikacji, metrach, w teatrach, muzeach, imprezach masowychoraz „wirtualnego tłumu” mierzonego „liczbą lajków, poślubień, zaczepek, zdjęć, wydarzeń.

„Tłum” traktujemy także metaforycznie jako napływ różnych informacji, poglądów, propozycji, z których każdy powinien umieć wyłonić tę najważniejszą dla niego. Tłum jednak najczęściej kojarzy się z brakiem podmiotowości i brakiem tożsamości.

W skomercjalizowanym świecie i materialnym podejściu do życia właśnie teatr  może być szczególną „przestrzenią dla swobodnego wypowiedzenia siebie, wskazania na to, co nas nurtuje, bulwersuje ”Jest nośnikiem szczególnego zjawiska  – autentycznego spotkania tych, którzy mają coś do przekazania i tych którzy  słuchają. A o spotkanie jest coraz  bardziej trudno.

 

O TYM CHCEMY ROZMAWIAĆ

 Jaka jest kondycja teatru i jego gotowość do „spotkania się w tłumie”.

Czy teatr we współczesnym świecie powinien szukać  potencjalnego widza tam gdzie gwarantowana jest jego obecność? Wychodzić poza swoje siedziby – miejsca uświęcone, usankcjonowane i jemu dedykowane, w  przestrzenie miejskie.

częściej wychodzić na ulicę, gościć w marketach,  środkach komunikacji miejskiej.
Czy we współczesnym świecie podporządkowanym szybkości i multimediom teatr też podlega prawom powszechnej  konsumpcji. Jest po prostu odmianą towaru?

Człowiek współczesny jest coraz bardziej nieustabilizowany geograficznie i zawodowo, przystosowany do immanentnej zmiany.

Teatr posiada optymalne warunki zawarte w jego własnej strukturze, by sprostać nowej rzeczywistości. Jako sztuka tworzenia ulotnej rzeczywistości mentalnie przystaje
do współczesnego świata nietrwałych związków, przemijających zjawisk, zmienności
i mobilności. Jest sztuką, jakby przygotowaną dla  industrialnej cywilizacji trzeciego tysiąclecia.

Częsta zmiany pracy, branży, specjalności zmuszają do myślenia kategoriami wielu „karier”.

Coraz  bardziej  wzrasta znaczenie teatru, poza jego artystycznym wymiarem. Odnajdujemy go służbie wielu innych dziedzin i przejawów ludzkiej działalności, które wykorzystują „bogactwo możliwości tkwiące w  jego materii”.

Wszechobecna konkurencja doprowadziła do tego, że coraz częściej korzystamy
z różnorodnych techniki i metod służących doskonaleniu własnego wizerunku lub jego kreowaniu. Czemu służą?

Czyżby to była próba ucieczki za wszelką cenę od samego siebie, by zaprezentować się jako ktoś inny niż zgoła jest się naprawdę? Czy umożliwienie zaistnienia w pełni osoby z całym bogactwem, które w sobie nosimy i posiadamy.

Począwszy od stylizacji, image’u  poprzez  różnorodne techniki autoprezentacji, wszystkie te zabiegi mają na celu wykreowanie osoby sukcesu, która w analogii teatralnej podobna jest do aktora nagradzanego brawami widowni.

Natura ludzka będąc z „grą oswojona i do gry przystosowana” sprawia, że teatr wykorzystany jako wzorzec,  metoda lub narzędzie może być szczególnie skuteczny.

 

 

DLACZEGO POWINNIŚMY SIĘ SPOTYKAĆ?

 Zamierzeniem organizatorów jest, aby w krakowskiej przestrzeni teatralnej znalazło się miejsce dla prezentacji najciekawszych  dokonań młodego teatru w Polsce. Interesujące jest  spotkanie teatrów, które mówią własnym językiem, są autonomiczne wobec panujących schematów i mód, a ich przedstawienia są ciekawe formalnie i uczciwe artystycznie.

 W dotychczasowej historii teatru zawsze miejsce szczególne zajmowały teatry alternatywne działające poza instytucjami, powoływane z autentycznej potrzeby tworzenia, zespolenia
we wspólnym działaniu, poszukiwania autentycznych emocji, prawdy.

To od ich spektakli zaczynał się twórczy „ferment”, ich poszukiwania formalno-estetyczne nierzadko zaczynały nowe kierunki i otwierały nowe sposoby myślenia dalekie od tradycyjnego teatru.
Poszukiwania młodego teatru, jego forma wypowiedzi artystycznej, autentyczność język

i ekspresja, mogą również inspirująco wpływać na obraz i rozwój współczesnego teatru.

Bardzo ważnym aspektem podjętej inicjatywy jest rozwój kompetencji kulturowych młodych ludzi, zwłaszcza przy malejących potrzebach autentycznego uczestnictwa
w kulturze.

Nasze doświadczenia wskazują, że dla młodych twórców, działających poza systemem instytucjonalnym, szczególnie istotnym elementem są spotkania, dyskusje i wzajemna wymiana doświadczeń, które może zapewnić regularnie odbywający się festiwal, stawiający w centrum uwagi sztukę młodych teatrów.

Kolejny raz chcemy zaprosić do Krakowa twórców rozproszonych po całej Polsce.
Chcemy, by nasze spotkanie pozwoliło na skonfrontowanie metod pracy zespołów, poszerzyło doświadczenia poprzez prezentacje teatralne, warsztaty, rozmowy o spektaklach, technikach reżyserskich i aktorskich oraz dyskusje panelowe na temat kondycji teatru dzisiaj.

Zależy nam na podjęciu dyskusji na temat aktualnych preferencji artystycznych młodych teatrów oraz ich sposobów działania.

 

INTRYGUJE NAS NADAL …

jak wygląda relacja pomiędzy aktorami i reżyserem, pomiędzy zespołem a lokalną społecznością? Pomiędzy aktorami w zespole? W jaki sposób młodzi twórcy rozwijają swój warsztat? Skąd czerpią inspirację?

Na ile młodych twórców  wyobrażenie o ich świecie kształtuje wirtualny świat? Jaką siłę zachował teatr względem innych rozrywek kulturalnych?

Dlaczego warto dbać o relacje międzyludzkie w realnym świecie i komunikować się nie tylko przez smsy, i czaty ?
Chcemy wspierać ich w decyzjach artystycznych, motywować oraz rozmawiać.
Dlatego proponujemy dyskusję po spektaklach przybliżającą ich recepcję.

Oferta festiwalu jest sprofilowana na Teatr Młodych. Program festiwalu nie stawia jednak żadnych ograniczeń wiekowych i będzie on atrakcyjny zarówno dla młodego, i także dorosłego odbiorcy.

 

 

ZATEM SPOTKAJMY SIĘ

 Przez kolejne 3 dni  będziemy prezentować konkursowe spektakle młodych twórców. Chcemy z grona prezentacji wyłonić i nagrodzić najciekawsze propozycje.

Zależy nam na kształtowaniu wrażliwości młodzieży oraz świadomym wykorzystywaniu nowych mediów, tak, aby nie stały się całym światem dla młodych ludzi, ale były jednym
z wariantów do rozwoju i poznawania świata.

Naszym celem jest podkreślanie znaczenia kontaktu bezpośredniego z drugim człowiekiem

W tym roku po raz pierwszy chcemy zastosować nową formułę Flash mob, która łączy

strategie nowych mediów z bezpośrednim kontaktem i działaniem w kulturze.

Spróbujemy, zaobserwować jak zaistnieje teatr w niekonwencjonalnym dla niego miejscu np.: w Galerii Kazimierz.

Chcemy otwierać się na nowe formy pokazując, że kultura -teatr się rozwija i znajduje sposoby, aby  odpowiedzieć na potrzeby odbiorców, dzięki czemu jest atrakcyjną przestrzenią do działania i budowania wspólnotowości w społeczeństwie.

Obok prezentacji przedstawień odbędą się warsztaty o charakterze interdyscyplinarnym poszerzające świadomość ciała oraz budowanie zaufania w kontakcie fizycznym z drugą osobą.

Chcemy naszym uczestnikom zapewnić kontakt z ciekawymi osobowościami, artystami prowadzącymi warsztaty i teoretykami, znawcami teatru, dlatego poza częścią praktyczną odbędzie się cykl rozmów panelowych wokół teatru, jego kondycji i przemian.

oraz  zaprosić na wspólny TOAST DLA TEATRU.